Unhas cantas fotos miñas...

Aquí vos mostro unhas cantas fotos miñas tomadas en abril deste 2008, no parque de María Luísa.

Como podedes observar, non as fixen eu, senón o meu fotógrafo particular :P , o cal aparece comigo nunha das fotos, en Almonaster (Huelva), celebrando o aniversario.

Xa sei que o tema das fotos é aburrido, e que xa me tedes moi vista, pero é o que hai :P

Sempre en Galiza - A.R.Castelao

"Disque unha tribo de alma viaxeira enfiou o roteiro do sol, e, anda, anda, chegou ao cabo do mundo, á nosa Fisterra, onde ficou varada de asombro, ante a inmensidade e o infindo.

E velahí como a alma viaxeira dunha tribo de Oriente enraizou os seus anceios de coñecemento na pedra ígnea do noso chan e formou a primeira capa da nosa nación. Disque outras tribos de alma viaxeira foron chegando, polo mesmo camiño, á nosa Fisterra, e alí vararon os seus anceios, a comtemplaren o sol mergullándose nas augas do mar: un dos maiores misterios da antigüidade, o misterio que enxendrou o “terror clásico”.

Todos seguían o roteiro do sol (o mesmo camiño que despois seguiron as civilizacións) e todos chegaban á Fisterra, e dende alí só as almas podían camiñar en procura da verdade.

Contan que a nosa Fisterra era o peirao en que se embarcaban as almas dos mortos para proseguiren o anceio dos vivos (as arelas de coñecemento obrigaban a andar, e só no cabo do mundo xurdía o inescrutábel alén). Disque a nosa Terra foi invadida por uns homes barudos que traballaban os metais e que se consideraban fillos do deus da morte, en honor do cal contaban o tempo por noites, e que esta tribo domeñou o “mar tenebroso” e chegou a Irlanda, para crear dende alí un novo imposíbel: o de retonar ás orixes.

E así o Pai Sol, que todos os días percorría a vouta do ceo, levado en triunfo polos cabalos astrais, retornaba morto todas as noites ó berce das orixes, para que se acendese cada mañá en chamas e comenzase de novo a súa carreira triunfal, a sementar a vida no mundo.

Esta é a lenda, que decote se adovía con mil pantasías poéticas; mais despois veu a historia e por ela sabemos que outros pobos diferentes chegaron á nosa Fisterra e que lle infundiron novo carácter; pero ningún invasor foi capaz de roubarlle a alma viaxeira, que xa camiñaba en direccións opostas do mesmo camiño: cara ao alén e cara ás orixes.
...

Todos os pobos que se asomaron á nosa Fisterra sentiron arelas de traspor aqueles horizontes visibles e inasequibles, e foi, xustamente, o anceio do “alén mar” o que descubriu este novo mundo, polo que agora navegan as miñas dores e as miñas esperanzas.
...
Vai para moitos anos que un artista andaluz me dixo no peirao de Vigo, vendo erguer áncoras a un trasatlántico: “Os españois botan raíces na terra, coma se fosen árbores; mais as vosas raices son elásticas, de tanta elasticidade que vos deixan dar mil voltas ao redor do mundo”. Aquel artista andaluz falou así despois de ver aos emigrantes galegos subiren as escadas do vapor con aire de turistas de terceira clase, seguros do retorno.
...
Hai unha forza que nos empurra cara ao mundo e outra que nos xungue á terra nativa, pois se os camiños nos tentan a camiñar é porque deixamos unha luz acesa sobor da casa en que fomos nados, e alí nos agarda o fin da vida. Andar, andar, andar, e no remate do traballos devolverlle á Terra o corpo que ela nos emprestou."

Conxunto Arqueolóxico de Itálica

O 26 de agosto fomos de visita fotográfica ó Conxunto Arqueolóxico de ITÁLICA (Santiponce - Sevilla), que foi o primeiro asentamento permanente romano ó sur da Península, e onde naceron emperadores como Trajano e Adriano.

Este conxunto está formado polas ruinas dunha cidade romana, nas que se poden ver varios mosaicos pertencentes á Casa de Neptuno, Los Pájaros e do Planetario; as Termas e o Anfiteatro; das cales son as fotografías que vos amoso deste post, e que acompaño con algunha fotografía miña, que como vedes, estiven fotografiando cunha cámara profesional.

A experiencia foi moi boa. Non ten nada que ver coas compactas. Qué maravilla.

Espero que vos guste o sitio, a min a verdade decepcionoume un pouco, pensei que ia estar mellor, moitas das estatuas e demáis restos están no Museo Arqueolóxico de Sevilla.

O Rosal

A mediados de Xuño, Ire, Sil, Dami e eu, fomos visitar O Rosal, lugar no que estivo Dami uns días antes comprando viño, e díxonos que lle gustara moito.

Demos unha volta no coche vendo os viñedos (pouco mais hai que ver alí), e subimos a un mirador para ver a paisaxe. Despois acercámonos ata A Guardia, e tomamos un xelado nunha terraza frente a unha praia, moi bonita, por certo, coa praia de Camiña (Portugal) ó outro lado do mar.

Sanamedio 2008

O 17 de Maio, día das Letras Galegas, e como é xa tradición, o grupo de baile Retroouso de Cela actuou en Sanamedio (Beluso).

Uns foron comer alí, outros chegaron para a actuación, e Ali e eu, a medias. Despois de comer no Lambedeiro con Silvia e Dami, e de tomar un café tranquilamente na praia de Beluso, fomos ata Sanamedio, onde xa estaban moitos do grupo facendo festa.

Disfrutamos da actuación do grupo de baile, e despois xa nos fomos, e a verdade é que non recordo o que fixemos despois, se é que fixemos algo. :)

Monte Alba (03- 05 - 08)

En maio, un día despois do meu cumpreanos, fomos as tres rapazas e a parelliña dar unha volta ata o Monte Alba (en Vigo), lugar ó que había tempo que queriamos ir, xa que Irene nos dixera que era moi bonito.

Así que despois de comer e de que a parella librase, alá fomos.

Demos unha volta polo monte, disfrutando da bonita paisaxe que dende alí se pode observar, fixemos unhas cantas fotos, e xa para rematar, tomamos algo no bar que hai alí.

Foi curto, pero proveitoso, un respiro para todos nós no medio da rutina diaria, aproveitando tamén que Ali estaba aquí uns días.

Feria de Sevilla 2008

Este ano volvín a disfrutar da Feria de Sevilla, despois dun par de anos sen ir.

Fun de día e de noite, para ver o alumeado, que é moi bonito. Estiven por alí dando un paseo e facendo fotos, ceando, e cando xa era tarde, tomei un bo chocolate con churros, ou como lle chaman alí, calentitos (qué ricos estaban…).

Aproveitei esta estancia en Sevilla para ver unha fermosa exposición sobre a escritura otomana, traída dende Turquía. A exposición estaba no Alcázar de Sevilla (cómo me gusta este sitio…), así que xa que estaba alí din unha volta polo recinto, facendo algunha instantánea no Alcázar e no Patio de Banderas.

Tamén estiven nos Jardines de María Luísa, e na Plaza de España, como non, facendo fotos, igual que un día de tronada na que as nubes case asustaban do oscuras que estaban.

Faltan fotografías dos Jardines de María Luísa, que vos amosarei mais adiante, xa que agora non as teño preparadas.

Á Coruña cos meus pais, (06.04.2008)

A principios de abril, fun cos meus pais de visita Á Coruña, xa que meu pai tiña ganas de ver a Torre de Hércules.

Saímos cedo da casa, e fomos tranquilamente pola estrada nacional (non tardamos moito mais que pola autopista).

Ó chegar visitamos a Torre de Hércules. Eu quedei dando un volta polos arredores mentres meus pais subían á Torre (eu xa subira o ano pasado, e pasei de subir outra vez).

A continuación fomos ver o Museo do Home, onde fixen as fotos nos espellos que deforman a imaxe. Ó sair buscamos un lugar para comer na cidade vella, e acabamos nunha tasca.

Despois de comer, visitamos o casco antigo da cidade, xunto co Axuntamento e a praza de María Pita co seu monumento, uns xardíns preto do mar, onde había monumentos en memoria de Curros Enríquez e Emilia Pardo Bazán, o porto, e miramos os famosos balcóns coruñeses.

Á tardiña volvemos para a casa, despois de pasar un bo día de paseo cos "papás", como faciamos cando eramos (eu e meu irmán) pequenos.

Qué bonito...